Brieven aan Gustaaf (maar eigenlijk aan mama en papa)

4 George IV

Beste Gustaaf,

Een ezel stoot zich geen twee maal aan dezelfde steen. Behalve ik dan…

Maakt mij dat abnormaal? Wat denk jij? Wacht, jij kan natuurlijk nog niet denken, je bent nog een baby! Gelukzak!

Vanaf dat ik begon te denken liep het mis met mij: de eerste keer was toen ik tegen een steen stootte: Oei, dacht ik, vanaf nu moet ik opletten, want als het nog eens gebeurt, dan ben ik geen gewone ezel meer, dan ben ik een grote ezel.

Nu moet ik je iets uitleggen over ezels: Een grote koning is een verbeterde versie van een gewone koning, maar een grote ezel, dat is in feite slechter dan een gewone ezel. Hoe dat komt weet ik niet. Het is gewoon zo.

Je kunt begrijpen dat ik geen grote ezel wilde zijn. Maar hoe meer ik dat wenste, hoe meer ik die verdomde steen tegenkwam. Kan je je voorstellen? Dat ding achtervolgde mij gewoon! Op de vlucht, stootte ik tegen andere stenen, die ik daarna óók moest vermijden. Om tureluur van te worden. Op een gegeven moment deed ik niets anders dan stenen proberen te ontwijken. Dat houdt geen mens vol, laat staan een ezel! Het ging dan ook flink mis.

Nochtans ben ik naar een koning genoemd: als jongste telg van drie kreeg ik de naam George III. Maar nog niet zo lang geleden kwam ik erachter dat hij een beetje een gekke koning was. Dus ja, misschien was het wel mijn lot?

Bij mijn vierde stommiteit dacht ik: nu ben ik een dubbele ezel…

Maar daarna dacht ik: een échte ezel stoot zich géén 2 keer! Dus ik ben nog erger… een vierdubbele!

Ik schaamde me dood, durfde niet meer onder de dieren te komen.

En toen hoorde ik van de casting voor jouw project. Ik kon niet snel genoeg daar zijn.

Ze gingen direct akkoord om me cijfer 4 te geven. Eindelijk iets positief!

Ha, dacht ik, ben ik ook ineens van die idiote strik vanaf. Binnenste buiten gedraaid gaan ze die niet meer zien! Twee vliegen in één klap!

Want zeg nu zelf, een vent met een strik, dat staat toch niet?

Hoe ik daar aan kom? Dat is een foutje van in het ziekenhuis. Pas geboren was ik zo zacht dat ze dachten dat ik een meisje was.

Wat is dat nu voor een redenering? Alsof jongens niet zacht kunnen zijn?!

Enfin, ze markeerden me met die strik. En dan nog een roze! Van alle kleuren… !

Ik stond erop dat het cijfer 4 uit een grijs stukje vacht van mij gehaald werd. (niet uit mijn buik! Dat ze niet denken dat het van een roos biggetje komt. Stel je voor.)

Toen ik wakker werd en in de spiegel keek geloofde ik mijn ogen niet.

Binnenste buiten zag ik er net hetzelfde uit als buitenste binnen? En toen merkte ik die staart en dacht: hebben ezels ook vanbinnen een staart?

Dat was natuurlijk dom van mij. Nu ja, voor een vier dubbele ezel is het misschien heel normaal van zo te denken?

De roze strik verraadde het: Bleek dat ze me helemaal niet hadden omgekeerd!

Ze vonden het zonde omdat ik zo zacht ben. Dat is tenminste wat ze zeiden. Zal wel.

Ik dacht: Ik zal er wel te lelijk uitgezien hebben vanbinnen.

Maar wacht, het is nog niet gedaan: toen ontdekte ik het cijfer 5 op mijn billen.

Ik dacht: O nee he: voor nog een grotere ezel aanzien worden dan ik al ben zeker? Die vlieger gaat niet op! Met alle Chinezels maar niet met den dezel ; )

Hihahaaah, Hi-hahaaah…

Nu kan ik er mee lachen, maar toen….

Het was een hele klus om de fout recht te zetten, om niet te zeggen bijna onmogelijk. Het gat in mijn g… poep was zo groot dat het niet meer netjes te dichten was. Van miserie hebben ze toen die cirkel met First Class erop genaaid.

Ja dacht ik, dat is natuurlijk om mij te paaien, opdat ik niet meer boos zou zijn.

En toen vloog ik op denkles. De knuffelfee zei dat mijn verkeerde gedachten me voortdurend prikten en wondjes maakten vanbinnen, vooral in mijn hart.

Ze zei dat ik moest genezen vanbinnen, dat ik mezelf terug zacht moest denken.

Dat wil zeggen, lieve gedachten denken over mezelf.

Bijvoorbeeld: ik ben een goede ezel, ik…

Ja, sorry, veel inspiratie heb ik nog niet.

Maar in feite, klopt dit niet, want een goede ezel is beetje als een grote ezel: dat is slechter dan een gewone ezel. Dus eigenlijk zou ik moeten zeggen: ik ben een slechte ezel, toch?

Kan jij er nog aan uit? Ik niet meer.

Soit, ze hebben me niet omgekeerd lieve Gustaaf, als boodschap voor jou.

Hoe fout het in de buitenwereld ook loopt, of als je eens een stommiteit begaat: vanbinnen altijd zachte gedachten koesteren over jezelf… jezelf niet prikken!

Goede gedachten denken! Dan word je een superman!

Sinds ik niet omgedraaid ben en het cijfer vier draag, noemen ze me George IV.

Dit was een koning die van kunst hield en van mooie kleren, zelfs van roze strikken. Dat geeft me toch een beetje een trots gevoel over mijn staart. Ik hoop alleen dat ik niet zo dik word als hij, want hij hield ook van veel en lekker eten… was dit nu wel een positieve gedachte? Je ziet, ik moet nog oefenen, maar dat is oké zegt de knuffelfee. Ik hoef helemaal niet perfect te zijn.

Niemand!

Maar als ik eerlijk mag zijn: jij bent wel een beetje perfect.

Het is me een eer om jouw vriend te zijn.

Zachte knuffels

George IV

studio-momo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s