En opnieuw…

10440_10151134649958100_306683621_n

Drie kwart ver in mijn verhaal en weerstand, vragen, twijfel…

Waarom doe je geen familieopstelling rond je boek, suggereert een vriendin. Quel idée ! In de opstelling is mijn roman monddood. Een boek dat niet mag spreken. Opmerkelijk.

Moet ik het hele project dan opdoeken? De feedback ik ik krijg is: Have fun! Haal die voet van de rem. Laat je gaan. Met niemand rekening houden.

‘Wat een leuke ervaring’, zegt de representant van mijn boek, na afloop. ‘Ik was nog nooit een boek.’ Zijn we niet allemaal wandelende romans?

Mijn uitgever beweert van niet: ‘sommigen hun leven is daar te saai voor.’                                                Ik ben het er niet mee eens. Er zijn schrijvers die de eenvoudigste dingen tot poëzie verheffen. Beauty is in the eye of the beholder. Dàt is de focus die ik nodig heb.

Wat doe je als je na 8 maanden zwoegen, ontdekt dat het voorbije niet veel meer was dan een vingeroefn? Dat je bijna 60000 woorden nodig had om de essentie te zien?

Herbeginnen! Gene zever en gewoon herbeginnen. Opnieuw en opnieuw en opnieuw…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s