ImageHopeloze pogingen om het verleden te doen spreken in functie van mijn boek dat wil geschreven worden.

‘Ik zou liever een sprookje verzinnen’, mopper ik tegen een tovervrouwtje.

‘Schrijf dan een sprookje voor jezelf als inleiding’, oppert ze met pretoogjes. ‘Over het begin vóór het begin.’

Het resultaat inspireert me zodanig dat ik overweeg om het hele boek vanuit deze perceptie te schrijven, maar dan bedenk ik dat iemand me daar in voorging… om te onderzoeken in hoeverre het op elkaar lijkt, spurt ik naar de bib, voor ‘Vonk’. Maar de engelen van Mulisch manipuleren me naar een andere ‘M’ auteur. Beladen met werk rond Miller en Monroe, hun romance, een bundel kortverhalen, zijn toneelstuk ‘After the Fall’ en haar boek ‘Ik ben alleen’, met dagboekfragmenten, huppel ik naar huis, trillend als een harp van de snaren uit mijn verleden die hun lied al zijn begonnen, nog voor ik een letter gelezen heb.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s